ÎKAZ-NÂME

Derinden bağlanmayınca

Îman olur mu olur mu?

Gönül Hakk’ı sevmeyince

İz’ân olur mu, olur mu?

Nefsine uyan, esirdir

Rızâlı işler ecirdir

Namaz kesin bir emirdir;

Bâzan olur mu, olur mu?

Görülüyor her işlenen

Açıkta, ya da gizlenen

Yanılıyor, şüphe eden

“Yazan olur mu, olur mu?”

Cennet var ikrâr verene

Canın Hak yola serene

Ebedî aşka erene

Hazân olur mu, olur mu?

Eğer yanınıza gelsem

Hakkı bilip, hak söylesem

Gayrı dönün Hakk’a desem

Kızan olur mu, olur mu?

Böyle dilemiş Hak desem

Zinâ, kumar yasak desem

Sonra, alkol almak desem

Sızan olur mu, olur mu?

Olur, hem de pek çok Nûri

Çoğu taklîdin esîri

Cehâlet sarsmış her yeri

Mîzan olur mu, olur mu?

 (1980)

DAL-NÂME

Sorulunca kişilerden

“İslâmız” denilmektedir

Gâvurun yapmadıkları

Burda işlenilmektedir

Göz gezdir şöyle her yere

Küfr okunur sere-serpe

Sanki, ellerde testere

Din dalı kesilmektedir!

Kimseye diyemezsin söz

Tahammül yok, kalmamış öz

Çok yorgundur bizlerde göz

Dallas izlenilmektedir!

Dersen, “dikkât çocuğuna!”

“İslâm’ı öğret oğluna!”

O, sarılır gocuğuna

Aldırmaz, gidilmektedir!

Nereyedir, o da bilmez

Bir kervandır, vaz geçilmez

Binilmiş, “geri” inilmez!

Bu, böyle bilinmektedir!

Bre gâfil, bre renksiz!

Nefisle olur mu cenksiz?

Mutsuzdur hayat, âhenksiz!

Âhenk, Hak’tan gelmektedir!

Evi yönetemiyorlar

Halka nizam veriyorlar

Hak’a isyân ediyorlar

Kul haddi geçilmektedir!

“Tevbe edelim!” diyoruz

“Hakk’a dönelim!” diyoruz

“Neden, ne suç işliyoruz?”

Deyû, reddedilmektedir!

“Yaşadığınca insanlar

Ne yazık inanıyorlar!”

Tevhîdi yaşamıyorlar

Bir devrân dönülmektedir.

 Ey,”Müslümanım” diyenler

Hac gösterip, haç(!) edenler

Cumâ bilir mi yeğenler?

Rûha ne verilmektedir?!

Olmuyor bu gidiş böyle

Duyan, duymayana söyle

Müslümansan, tatbik eyle

Canlı olan ölmektedir…

Nûrî, kimi taşlıyorsun?

Gûyâ, bizi haşlıyorsun!

Taşlara gül aşlıyorsun!

Bunlar, çoook duyulmaktadır!...

29.01.1981 Lüleburgaz, Pendik

ÇATI-NÂME

Fırtına kopardılar yakın geçmişimizde

Gâye buydu;çatıyı aşırdılar efendim...

İyice boğmak için, ebedî kovmak için

Cümle küffâr ilgiyi taşırdılar efendim!..

“ Teknik bizde, ne gerek çalışmaya gün boyu?

Petrolü verin bize, biz de verelim suyu!

Hep sömürdü sizleri, asırlarca Türk soyu!”

Kardeşleri sinsice şaşırdılar efendim!...

Ordan, burdan ırkçılar heveslendi zirveye

Aldandılar batıdan gelen bin-bir zırvaya

Tâkâti yoktur şimdi, kimsenin dik durmaya

Lâkin, önce bir güzel şişirdiler efendim!...

Gûyâ şimdi her biri, devlet (!) başlı-başına

Suyu gider gâvurdan taşır tatlı aşına

Çatı denen olayı getirmiyor düşüne

Alışıp gitti herkes; pişirdiler efendim!...

Hepimizin suçu var, bu hâllere gelişte

Sahtelikler uçuşur; ağlayışta,gülüşte

Nûrânî der, söz şudur; bu tâlihsiz oluşta

Biz istedik ve bizi düşürdüler efendim!...

RAMAZAN-NÂME

Rahmetiyle gelir hep

Ne güzeldir Ramazan!

Mü’minde hayâ, edep

Ne güzeldir Ramazan!

İftar, Terâvih, Sahur

Müslüman olgun, vakûr

Her yer, her yanda huzûr

Ne güzeldir Ramazan!

Akşam, top sesi bekler

Püfür püfür yemekler

Hep bizimle melekler

Ne güzeldir Ramazan!

Gürül gürül mü’minler

Coşar hep müezzinler

Salavâtlar, âminler

Ne güzeldir Ramazan!

Fitre ve zekât ayı

Yardımda yoktur sayı

Şenlendirir dünyâyı

Ne güzeldir Ramazan!

Çocuklar neş’e dolu

İşgâl(!) ederler yolu

Kaplarlar sağı-solu

Ne güzeldir Ramazan!

Oyunlar çeşit çeşit

Cıvıltıyı duy, işit

Oruçta herkes eşit

Ne güzeldir Ramazan!

Terk edilir kem sözler

Aşka boyanır özler

Mânâ seyrinde gözler

Ne güzeldir Ramazan!

Evde-köyde muhabbet

Kutlu ayında ümmet

Bayram ediyor millet

Ne güzeldir Ramazan!

Bin aydan hayırlı bir,

Gece Leyle-i Kadir

Hak, bu ayda vermiştir

Ne güzeldir Ramazan!

Hak gönderdi Kur’ân’ı

Boldur bize gufrânı

Onbir ayın sultânı

Ne güzeldir Ramazan!

Gider bir gün, akşamla

Bırakır bizi gamla

Hediyesi bayramla

Ne güzeldir Ramazan!

Kadrini hep bilmeli

Gerçek mü’min olmalı

Ebediyen gülmeli

Ne güzeldir Ramazan!

GÜN-NÂME

Kalmamış insanlarda ar duygusu

Çağın günâhlara daldığı gündür

Göç edip gitmiş, okuyup anlayan

Kitabın asılı kaldığı gündür…

Büyükler küçüğü düşünmez olmuş

İhtiyara dünyâ yaşanmaz olmuş

Zengin, yardımları kuşanmaz olmuş

Sazın figânları çaldığı gündür…

Gece-gündüz sürer, bitmez uykusu

Ruhlar, nefislerin olmuş uydusu

Kalkmış gönüllerden vefâ duygusu

Bizi hasretlere saldığı gündür…

Bahçeler mahzundur, şakımaz bülbül

Bir yangın yerine dönmüştür gönül

Açmadı günlere; ne çiçek, ne gül

Aşk yapraklarının solduğu gündür…

Nerelere gitti fazîletimiz?

Yok mu kul olmağa hiç niyetimiz?

Dünyâmızdan belli âhiretimiz!

Bize olanların olduğu gündür!..

Nûrânî ümitsiz sanma rahmetten

Lâkin, o da celbedilir zahmetten!

Sebat edip, yılmayınca mihnetten

İnşâllâh, çilelerin dolduğu gündür!...